هیچ کس دل مرا تسخیر نکرد جز نگاه، تو

                                                                   هیچ کس گل مرا تقطیر نکرد جز نامه، تو

من که به امیدی دل به تو داده بودمی جانم

                                                                 هیچ کس خیال مرا تعبیر نکرد جز شامه، تو

چه شد که تو غایب زنظرشدی و گشتی بهارم 

                                                                 هیچ کس سیال مرا تفسیر نکرد جز خامه،تو

ساقیا مرحمتی فرما و پر کن پیاله دل خماری ام

                                                                 هیچ کس پیمانه مرا تکفیر نکرد جز میخانه، تو

نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت 11:33 توسط محمد باقر وثوقی| |