آمد مو سم بهار و شد دلشاد شاد، دلم

                                                          زین بودی و نبودنم شدخشنود شنود ، دلم

بسی برد رنجهای بسیار این دل غمناکم 

                                                           زین شدی و نشدنم شد بی یاد یاد ، دلم

زان چگونه شود خرم و خوشین دل بهارکم

                                                          زین رفتنی و ماندنم شد غمی باد باد ، دلم

ساقیا آمدن بهار مستانه شادان باشد باشد

                                                           زین خرابی و خماریم شد می باد باد ، دلم

نوشته شده در یکشنبه دوم فروردین 1388ساعت 21:19 توسط محمد باقر وثوقی| |