تبليغاتX
چاغنامه


چاغنامه

کاش گریه و خنده بود... زندگی





















 

 مرا در گوشه چشمانت جایی، ده

                                     نگاهت را برای دیدنم وا می، ده

به غریبانه عالم گویید دگر

                                    غریبی نکند با صاحب دلان ندایی، ده

دلم امشب بی قراری، می کند

                                      از ساقی میخانه می تمنایی ،می کند

 باده نوشان را گرت خماری باشد، لیک

                                     از سردل بر اغیار گفتن خودداری، می کند

                                                                          

نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387ساعت 16:58 توسط محمد باقر وثوقی| |

 

   سا قی میخانه قدحی پرکن، مددی

                                          شادی و طرب ساز کن، مددی

 سالکان کوی عشق را شبی ،دگر

                                         در خانه عارفان مهمان کن، مددی

 

                                                                                  

نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 18:28 توسط محمد باقر وثوقی| |

 

  ترسم از خود نیست، از ماندن و بیهو دگی ست

                                                       ترسم از رفتن نیست، از آواره ماندن و بیهودگی ست

  ای شست از دنیای فانی فراوان، سلام ا ت باد

                                                         ترسم ازجاماندن نیست، ازدرماندن و بیهودگی ست

   مرا تا عمر باشد برتو بندگی ست

                                                          غلامی ، نوکری ، عبد و  بندگی ست

  عارم نباشد گر شب و روز همی گویم

                                                          مرا تا دنیا ،دنیا باشد، برتو بندگی ست

   ساقی میخانه پر کن، خدا یارت باشد

                                                        مرا شادمانه کن ، خدا یارت باشد

    دمی در این میکده گر مست مستم باشد

                                                        مرا دل شاد  کن ، خدا یارت باشد

    سردل با رازداران ،گویم و بس

                                                        پرده از اسرار دلداران، وا کنم و بس

    مرا گر خریدارجان و تنم، تو باشی

                                                       با تمام روانم ازسربازان ،باشم و بس

     شمع و باد از راز دل خود به هم می گو ییند

                                                         گل و خار از خاطرات خوش شان به هم می گو ییند

    هر کس به یاری دلبند بندد و بس

                                                       بی چاره مجنون و لیلی که از جدایی ز هم می گو ییند

   هله ای دل که نسیم یاری، می آیید

                                                     گره از دل عاشقان واکنی، می آیید

   گر ما تشنه گان کویش چندی ،باشیم

                                                     یاد یاری با تمام بی قراری ،می آیید

دمی ای دل با دلبران باش و بگذر

                                                در کمین خوبرویان باش و بگذر

 شبی هر چند خوابت نگرفت ای صنم

                                               دمی درخانه دلدار باش و بگذر                                        

  خوش دل روز گار اران را یاد باد

                                                 سفر کر دگان کوی عشق را یاد باد

 یاد باد دلیر مردان عرصه عشق را

                                                  عارفاران خلوت گزین دلبران را یادباد

یاد باد یاران کوی حضرت دوست را

                                                 یاد گمنامان سینه سوختگان را یاد باد

مرا در کوی دلبران جایی بود شاید

                                                زمین و زمان با عاشقان بود شاید

 دیریست در دیر مغان نوای یار می آییند

                                                کوس انا الحق عار فارن می آیید

  مر یدان حلاج گر دم نیاورند شاید

                                              دل پاکان روزگا ر خود بودند شاید

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387ساعت 11:50 توسط محمد باقر وثوقی| |

من پیش شما باشم، نباشم

                                      اسیر درد وغم باشم، نباشم

مرا گر گوشه ی چشمی باشد

                                    رها از جان و تن باشم، نباشم 

به آه و اشک یتیمان سوگند

                                  گرت قرار بربی تو باشم ،نباشم                                    

نوشته شده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 12:3 توسط محمد باقر وثوقی| |

  در پس پرده من، نگاهی دیدم

                                  گل نه من ، گلستانی دیدم

دیدم هر آن چه باید، می دیدم

                                    خاری من، بدون گلی دیدم

باشد گواه این مطلب دلم

                                   شمعی من ،بدون پروانه ای دیدم  

نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387ساعت 14:54 توسط محمد باقر وثوقی| |

چشم شو بست و دیگر بیدار نشد یه جوری به خواب رفت که من، ترسیدم. آخه میدونی

دست و پاش عینهو یخ شد.  نبض شو میگی نه می زد، نه نمی زد.تو نمی میری خیلی

هول ورم داشت .طوری که هی التماس می کردم که بیدار بشه. اما اون عین مرده ها ...

مرده ... من از مرده زیادی میانه خوشی ندارم..آخه بچگیم هام تو اون خونه بغلی یه ....

 همسایه ای داشتیم که تزریقی بود و یه زن ودوتا بچه قد و نیم قدی داشت،عینهو ...

آتش پاره...بگذریم..داشتم

می گفتم بعداز تزریق، هوا داخل سرنگ ساغ مردهاش رفته بود وخلاصه افتاده بود

  زمین و دهان...خیلی ترسیدم تا بزرگی شدنی همین خاطره باهام بود و ول کنم نبود.

به زور از یادمبیرونش کردم... اقا رسول بیدار شو .. می دونی چند ساعت خوابیدی؟!!! 

  بلند شو... اگه بلند نشی ...می رم آقا رسول با توم ...بیدار شو.. .نخیر مثل اینکه

نمی خوای بیدار بشی.. من که می رم آقا رسول...

.. اینو ببین. من رفتم کناره دریا و آمدم این هنوز بیدار نشده... بیین منو ،با کی اومدیم...

بابا لنگه شب شد... نمی خوای بیدار بشی...

دستم ر و که دراز کردم بیدارش کنم... افتاد ... هی رسول، رسول کردم مگه بیدار بشه ... 

نشدکه نشد... سرم رو سینه اش گذاشتم و یهو بغض ام گرفت... رسول ملا قلی پور ...

 تمامو کرده بود...

                      باور نمی کردم رسول سینمای ایران به این زودی ا رخت سفر ببنده...

                       ... سر مزارش که می رسم هیچ وقت اون خاطره  ازیادم نمی ره... 

نوشته شده در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت 13:11 توسط محمد باقر وثوقی| |

ای غایب از نظر به نظر می سپارمت

                                             ای رفت از نگه به خاطره می سپارمت

ای سفر کرده غریب بخدا می سپارمت

                                            ای رفت از دیده به تمنا می سپارمت

شمهی ست شمع زمانه چه عجب

                                           ای برون شده از خود به ندا می سپارمت

نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 11:24 توسط محمد باقر وثوقی| |

 ترا ای مه من چگونه پرستم ،من

                                که

                                    شب تا صبح بی قرار نخفته چشمانه، من

حریم عشق را تنها  دویدم ،من

                                   کس ز من نپرسید چرا نخفته چشمانه، من

ترا ای عزیز تر از جانان ،من

                                      چگونه نیابم که به جز تو نیست دلبرا، من

قسم به آه مادر گتیی، دگر

                                        بی تو نمانم در این دهر و روزگار تنها، من  

نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 10:30 توسط محمد باقر وثوقی| |

من امشب گله دارم ، گله

                           از نبودم گله دارم، گله

من امشب مست مستم ،گر چه نیستم

                                                    من امشب گله دارم، گر چه نیستم

من از ساقی میخانه گله دارم، گله

                                                      من از خماریم گله دارم، گله

من امشب چه تنهایم ، تنها

                                                   من از خود گله دارم، گله

نوشته شده در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 12:24 توسط محمد باقر وثوقی| |

گاهی دلم  می گیرد از آنچه نیست در برم

                                                           و

                                                              یا

گاهی اشکم  میچکد از آنچه نیست در برم

                                                           و

                                                             یا

گاهی صدایم می گیرد از آنچه نیست دربرم

                                                              و

                                                                 یا

گاهی............................................................

 

                                        ترا چه می شود وقتی که نیست در برات... آه ات

                                        ترا چه می شود وقتی که نیست دلبرات...آه ات

                                       ترا چه می شود وقتی که نیست نفس ات... آه ات

                                      ترا چه می شود....................................آه ات

                      بگو

                               فقط

                                       بگو

                                             ای از من عزیزتر

                     بگو

                          فقط

                                 بگو

                                        ای از من مهربانتر

                    بگو

                           فقط

                                  بگو

                                        ای..................                                                                                                                                  

نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 17:8 توسط محمد باقر وثوقی| |


Design By : Night Skin